Τι είναι η Κήλη;

Η Κήλη εμφανίζεται όταν ένα ενδοκοιλιακό κινητό όργανο ή τμήμα λιπώδους ιστού προβάλλει κάτω από το δέρμα του κοιλιακού τοιχώματος, μέσω ενός χάσματος. Οι συχνότεροι τύποι κήλης κοιλιακού τοιχώματος είναι η Βουβωνοκήλη, η Μηροκήλη, η Ομφαλοκήλη, η Επιγαστρική κήλη και η Μετεγχειρητική κήλη.

Πώς δημιουργείται μια Κήλη; 

Υπάρχουν πολλοί λόγοι, για τους οποίους μπορεί να εμφανιστεί μια κήλη στο ανθρώπινο σώμα. Τα πιο συχνά αίτια εμφάνισης της κήλης, είναι:

• Η έγερση βαρέων αντικειμένων
• Η χρόνια δυσκοιλιότητα
• Ο συνεχής δυνατός βήχας ή το φτέρνισμα
• Η παχυσαρκία, η κακή διατροφή, το κάπνισμα

Ποια διατροφή ακολουθείται μετά τη χειρουργική αποκατάσταση της κήλης;

Η εφαρμογή των ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών (λαπαροσκοπική και ρομποτική προσπέλαση) στην αντιμετώπιση των περισσοτέρων μορφών κήλης έχει ουσιαστικά μετατρέψει τη χειρουργική αποκατάσταση της κήλης σε χειρουργείο μίας ημέρας, με άμεση επαναφορά στις καθημερινές δραστηριότητες αλλά και σε φυσιολογικό διατροφικό πλάνο. Η απουσία μετεγχειρητικού πόνου και οι ελάχιστοι χειρουργικοί χειρισμοί ουσιαστικά επιτρέπουν τη λήψη τροφής λίγες ώρες μετά την επέμβαση. Αμέσως μετά τη χειρουργική αντιμετώπιση μίας κήλης λοιπόν, οι ασθενείς συνήθως εντός δύο ωρών λαμβάνουν υγρά. Προοδευτικά, στο διατροφικό πλάνο προστίθενται χυμοί και σούπες καθώς και ποσότητες ξηρής τροφής.

Μετά την επέμβαση αποκατάστασης κήλης υπάρχει μικρή πιθανότητα να παρουσιαστεί δυσκοιλιότητα, για το πρώτο 24ωρο. Το σύμπτωμα αυτό οφείλεται κυρίως στην αναισθησία και τις αλλαγές στη διατροφή που είχαν προηγηθεί της επέμβασης. Για το λόγο αυτό προτείνεται μια διατροφή που περιλαμβάνει άφθονο νερό και είναι πλούσια σε φυτικές ίνες.

Διατροφή μετά την κήλη: Ποιες τροφές προτείνονται και ποιες πρέπει να αποφεύγονται;

Είναι σημαντικό να ακολουθούνται προσεκτικά οι οδηγίες του Χειρουργού. Η ορθή διατροφή μετεγχειρητικά επιτρέπει τη γρήγορη επαναφορά του γαστρεντερικού συστήματος στο φυσιολογικό και συντελεί στη γρήγορη επούλωση.

Τροφές που προτείνονται στο 1^ο 24ωρο μετά την επέμβαση

• Φιδές
• Σούπα με ρύζι
• Κρεατόσουπα, ψαρόσουπα, κοτόσουπα
• Γιαούρτι χαμηλών λιπαρών
• Δημητριακά ολικής άλεσης
• Λαχανικά (π.χ. βραστά κολοκυθάκια και καρότα)
• Χυμοί φρούτων ή κονσερβοποιημένα φρούτα
• Βραστά αυγά ή αυγά ποσέ
• Τυρί κότατζ
• Πατάτες (βραστές ή ψητές), ζυμαρικά και ρύζι, καλά μαγειρεμένα

Τροφές που πρέπει να αποφεύγονται στο 1^ο 24ωρο μετά την επέμβαση

Κάποιες τροφές καλό είναι να μην καταναλώνονται αμέσως μετά από μία επέμβαση κήλης. Αυτές είναι οι ακόλουθες:

• Όλα τα τηγανιτά φαγητά
• Όλα τα οινοπνευματώδη και ανθρακούχα ποτά
• Τρόφιμα που προκαλούν φούσκωμα
• Εσπεριδοειδή (ιδίως σε άτομα με συνυπάρχουσα γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση)

 

Διατροφή μετά την κήλη: Γενικές συμβουλές  

Εκτός από τα είδη των τροφών που επιτρέπονται μετά την επέμβαση, σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και ο τρόπος με τον οποίο καταναλώνονται. Προτείνεται η ακόλουθη διαδικασία για το πρώτο 24ωρο:

• Κατανάλωση φαγητού σε μικρά και συχνά γεύματα
• Καλό μάσημα της τροφής πριν την κατάποση
• Αποφυγή της υπερκατανάλωσης τροφής
• Κατανάλωση άφθονου νερού
• Αποφυγή καπνίσματος

Ο εξειδικευμένος Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος, παρίσταται δίπλα στον ασθενή καθ’ όλη τη διάρκεια της επέμβασης αλλά και της ανάρρωσης του. Ο Ιατρός, έχει διακριθεί ως Master Surgeon & Surgeon of Excellence στη Χειρουργική Αντιμετώπιση Κηλών του Κοιλιακού Τοιχώματος, με την εφαρμογή λαπαροσκοπικής, ενδοσκοπικής και ρομποτικής προσέγγισης.

Επικοινωνήστε μαζί του, για την άριστη αντιμετώπιση της κήλης σας και την μετέπειτα εφαρμογή ειδικού προγράμματος διατροφής, προσαρμοσμένο στις δικές σας ανάγκες.

Τι είναι η κήλη λευκής γραμμής;

Η επιγαστρική κήλη ή κήλη λευκής γραμμής είναι η προβολή ενός ενδοκοιλιακού οργάνου (συνηθέστερα λίπους της κοιλίας ή τμήματος λεπτού εντέρου) δια μέσου ενός χάσματος επί της λευκής γραμμής. Εμφανίζεται σαν μία μικρή διόγκωση στο άνω μέρος της κοιλίας κατά μήκος της μέσης (λευκής) γραμμής του πρόσθιου κοιλιακού τοιχώματος, μεταξύ ομφαλού και στέρνου.

Η κήλη λευκής γραμμής εκδηλώνεται χαρακτηριστικά ως μια διόγκωση κάτω από το δέρμα της πάσχουσας περιοχής. Η τοπική διόγκωση οφείλεται σε ένα κενό (χάσμα) του κοιλιακού τοιχώματος επί του σημείου εκείνου, με αποτέλεσμα ενδοκοιλιακά σπλάχνα να το διαπερνούν προς την επιφάνεια.

Η λευκή γραμμή, ανατομικά εκτείνεται από το στέρνο μέχρι τον ομφαλό. Ουσιαστικά η λευκή γραμμή είναι το αποτέλεσμα της συνένωσης των δύο ορθών κοιλιακών μυών στην πρόσθια επιφάνεια του κοιλιακού τοιχώματος.

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά μίας κήλης λευκής γραμμής;

1. Εμφανίζεται κυρίως σε ηλικίες από 30 έως 60 ετών, με τριπλάσια συχνότητα στους άνδρες από ότι στις γυναίκες.
2. Τα μεγέθη της ποικίλουν. Στις περισσότερες περιπτώσεις έχει μέγεθος λίγων εκατοστών και συχνά συγχέεται με λίπωμα.
3. Όταν έχει μεγαλύτερο μέγεθος, μπορεί να ξεκινά από το στέρνο και να φτάνει μέχρι τον ομφαλό.
4. Συνήθως είναι μονήρης, αλλά σε περίπου 1/5 των περιπτώσεων συνυπάρχουν πολλαπλές κήλες.
5. Το περιεχόμενό της είναι κατά κύριο λόγο λίπος (προπεριτοναϊκό ή επίπλουν) και σε πιο σπάνιες περιπτώσεις έλικα (τμήμα) εντέρου.
6. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, η κήλη λευκής γραμμής είναι ασυμπτωματική και η διάγνωσή της γίνεται τυχαία.
7. Ένα σύμπτωμα που μπορεί να εμφανισθεί, είναι ο βύθιος πόνος μικρής ή μέτριας έντασης, ο οποίος μπορεί να συνοδεύεται από ναυτία ή εμετό.
8. Η κήλη λευκής γραμμής, απαιτεί μεγάλη προσοχή και χρήζει έγκαιρης αντιμετώπισης, διότι έχει την τάση να προκαλεί περίσφιξη του προβάλλοντος οργάνου.

Η αντιμετώπιση της κήλης της λευκής γραμμής διενεργείται οριστικά και ανώδυνα με την χρήση της ρομποτικής τεχνολογίας και την εφαρμογή των σύγχρονων χειρουργικών τεχνικών ενδοσκοπικής, οπισθομυικής αποκατάστασης (eTEP).

Κατά τη διάρκεια της λαπαροσκοπικής χειρουργικής επέμβασης, ο χειρουργός πραγματοποιεί 3-4 πολύ μικρές τομές, μακριά από το σημείο που βρίσκεται η κοιλιοκήλη. Η κοιλιακή κοιλότητα στην συνέχεια διογκώνεται με αέριο (CO₂), το οποίο δημιουργεί τον απαραίτητο χώρο εργασίας ώστε να προχωρήσει και να ολοκληρωθεί η επέμβαση. Ένα οπτικό λαπαροσκόπιο (κάμερα) 3D High Definition που εισάγεται διαμέσου της μίας οπής επιτρέπει στον χειρουργό την εκτέλεση της διαδικασίας. Η παρασκευή των ιστών και η ανάταξη του περιεχομένου της κήλης γίνεται εξ’ αποστάσεως με μικροχειρουργική τεχνική, με τη χρήση ειδικών χειρουργικών εργαλείων.

Με τη λαπαροσκοπική τεχνική είναι δυνατή η επισκόπηση όλου του κοιλιακού τοιχώματος καθώς πολύ συχνά συνυπάρχουν μικρότερα χάσματα τα οποία δεν είναι εμφανή κλινικά. Με αυτόν τον τρόπο είναι δυνατή η ολική αποκατάσταση ώστε να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα μελλοντικών υποτροπών.

Αφού ανατάξει το περιεχόμενο της κήλης (συνήθως τμήμα εντέρου και κοιλιακού λίπους) πίσω στην αρχική του θέση, ο χειρουργός πρέπει να κλείσει το χάσμα του κοιλιακού τοιχώματος, ώστε να ολοκληρωθεί η αποκατάσταση της κήλης. Η πρωτογενής συρραφή με ράμματα μόνον, πλέον αντενδείκνυται λόγω υψηλότατου κινδύνου υποτροπής της κήλης. Αντί αυτού, χρησιμοποιείται ένα ειδικής ύφανσης συνθετικό πλέγμα το οποίο καλύπτει το χάσμα και καθηλώνεται γερά στους ισχυρούς ιστούς του κοιλιακού τοιχώματος. Η στερέωση αυτή επιτυγχάνεται με ειδικό καθηλωτικό υλικό και με ράμματα. Το πλέγμα συμβάλει στο να αποφευχθεί οποιαδήποτε τάση στη σύγκλειση της κήλης, μειώνοντας δραματικά την πιθανότητα επανεμφάνισής της στο μέλλον. Το υλικό του πλέγματος (συνήθως πολυπροπυλένιο) εμφανίζει εξαιρετική συμβατότητα με τον ανθρώπινο οργανισμό ενώ ταυτόχρονα διεγείρει τη διαδικασία αναδόμησης του κοιλιακού τοιχώματος, ενσωματούμενο ουσιαστικά με αυτό, ολοκληρώνοντας την αποκατάσταση.

Η λαπαροσκοπική τεχνική αποκατάστασης της κοιλιοκήλης χαρακτηρίζεται από την τοποθέτηση του πλέγματος εντός της κοιλιακής κοιλότητας (ενδοπεριτοναϊκά – IPOM τεχνική) με ευρεία επικάλυψη του χάσματος της κήλης. Η διαδικασία αυτή φαίνεται να παρέχει τους καλύτερους μηχανισμούς αποκατάστασης της κήλης. Οι τομές είναι μικρότατες, ο ασθενής πονάει ελάχιστα έως καθόλου, σιτίζεται άμεσα, εξέρχεται πολύ γρήγορα του νοσοκομείου και δεν τοποθετούνται παροχετεύσεις, όπως απαιτείται συνήθως στην ανοικτή τεχνική.

Οι βουβωνοκήλες εμφανίζονται σαν εξογκώματα στη βουβωνική χώρα και μπορεί να γίνουν πιο εμφανείς όταν βήχετε, όταν τεντώνεστε ή όταν στέκεστε όρθιοι. Οι κήλες αυτές συνήθως δεν είναι επώδυνες και η διόγκωση που προκαλούν συχνά εξαφανίζεται στην ύπτια θέση. Με την πάροδο του χρόνου, η παρουσία της κήλης μπορεί να συνοδεύεται από ήπια δυσφορία. Σε κάθε χρονικό στάδιο, η αδυναμία να «μειωθεί» ή να αναταχθεί το εξόγκωμα πίσω στην κοιλιακή χώρα συνήθως σημαίνει ότι η κήλη εμφανίζει επιπλοκή και απαιτεί επείγουσα χειρουργική παρέμβαση.

Κινητά σπλάγχνα της κοιλίας, συνηθέστερα το επίπλουν (κοιλιακό λίπος) και το λεπτό ή παχύ έντερο, αποτελούν το περιεχόμενο της κήλης και συνεπώς διατρέχουν τον κίνδυνο να περισφιχθούν επί αδυναμίας ανάταξης της κήλης. Η κατάσταση αυτή μπορεί να οδηγήσει σε νέκρωση και γάγγραινα των οργάνων, με δυνητικά μοιραίες συνέπειες. Η χρονική στιγμή των επιπλοκών δεν είναι προβλέψιμη. Η επείγουσα χειρουργική επέμβαση της κήλης σχετίζεται με πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο επιπλοκών σε σχέση με ένα προγραμματισμένο, «εκλεκτικό» χειρουργείο.

Παθοφυσιολογία

Στους άνδρες ενίοτε οι βουβωνοκήλες ακολουθούν την ίδια διαδρομή με τους όρχεις, όταν αυτοί μεταναστεύουν από την κοιλιά στο όσχεο κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης του ουροποιογεννητικού συστήματος. Το γεγονός αυτό μπορεί να οδηγήσει στην παρουσία του κηλικού σάκου ακόμη και εντός του οσχέου (οσχεοβουβωνοκήλη). Πρόσθετοι παράγοντες όπως ανατομικές διαταραχές ή δομικές διαταραχές στη σύνθεση του κολλαγόνου του συνδετικού ιστού και καταστάσεις που προκαλούν αύξηση της ενδοκοιλιακής πίεσης (παχυσαρκία, χρόνιος βήχας, δυσκοιλιότητα, εγκυμοσύνη, άρση βαρέων αντικειμένων) συμβάλλουν στην εμφάνιση της βουβωνοκήλης και στα δύο φύλα.

Η διάγνωση της βουβωνοκήλης τίθεται σχεδόν πάντα με την κλινική εξέταση και επιβεβαιώνεται ενίοτε απεικονιστικά με τη διενέργεια συνήθως υπερηχογραφήματος ώστε να αποκλειστούν άλλες παθολογικές καταστάσεις στην περιοχή.

Χειρουργική αντιμετώπιση

Η χειρουργική διόρθωση της βουβωνοκήλης ονομάζεται αποκατάσταση της κήλης.  Η χειρουργική επέμβαση συνήθως διενεργείται στα πλαίσια της ημερήσιας νοσηλείας στο νοσοκομείο (one-day surgery). Υπάρχουν διάφορες χειρουργικές στρατηγικές που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την αποκατάσταση της κήλης. Οι τεχνικές αυτές περιλαμβάνουν την ανοικτή και τη λαπαροσκοπική αποκατάσταση. Σε κάθε περίπτωση πραγματοποιείται ανάταξη του περιεχομένου της κήλης στην κοιλία και σύγκλειση του χάσματος με την τοποθέτηση ενός συνθετικού υλικού (πλέγματος). Η λαπαροσκοπική μέθοδος χρησιμοποιείται συχνότερα σε εκλεκτικές περιπτώσεις και πλεονεκτεί στο ότι αποκαθιστά τη φυσιολογική ανατομία ενισχύοντας το χάσμα και τα αδύναμα κοιλιακά τοιχώματα εκ των έσω.

Χειρουργήθηκα για κήλη και υποτροπίασε. Γιατί;

Κάθε χειρουργική επέμβαση είναι πιθανό να παρουσιάσει επιπλοκές τόσο κατά τη διεξαγωγή του χειρουργείου όσο και στην περίοδο μετά τη χειρουργική πράξη.

Το είδος της πάθησης, τα χαρακτηριστικά του ασθενούς, η χειρουργική τεχνική και παράγοντες που σχετίζονται με τη μετεγχειρητική αποκατάσταση, αποτελούν αίτια εμφάνισης αυτών των επιπλοκών.

Επιπλοκές Χειρουργικής Αποκατάστασης Κηλών

Ανάλογα με το είδος της κήλης, τη χειρουργική τεχνική που θα εφαρμοστεί για την αντιμετώπισή της, τα χαρακτηριστικά του ασθενούς και την εμπειρία του χειρουργού, υπάρχουν πιθανότητες να εμφανιστούν επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένης της υποτροπής τηςκήλης.

Υποτροπή Κήλης

Ως υποτροπή κήλης ορίζεται η επανεμφάνισή της στην περιοχή που έχει ήδη πραγματοποιηθεί χειρουργική επέμβαση για να αποκατασταθεί η πρωτοπαθής κήλη. Συνηθέστερα, η υποτροπή εμφανίζεται με τη δημιουργία μιας μαλακής, προβάλλουσας μάζας, ενώ στην περίπτωση που δεν υπάρχουν σαφή κλινικά ευρήματα, η παρουσία υποτροπής επιβεβαιώνεται με απεικονιστικές εξετάσεις.

Αίτια και Παράγοντες Υποτροπής Κήλης

Υπάρχουν πολλά αίτια που μπορεί να οδηγήσουν στην υποτροπή μιας κήλης. Μερικά από αυτά είναι τα ακόλουθα:

• Αλόγιστα αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση από καταστάσεις όπως ο έντονος βήχας και η άρση βάρους, ιδίως κατά την άμεση μετεγχειρητική περίοδο μετά την αποκατάσταση της πρωτοπαθούς κήλης
• Κακή επούλωση του χειρουργικού τραύματος σε άτομα με προδιαθεσικούς παράγοντες, όπως η παρουσία διαβήτη, η λήψη κορτιζόνης, η συνύπαρξη ή το ιστορικό νεοπλασιών
• Η χειρουργική μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε αρχικά ήταν κακή τεχνικά ή δεν ήταν κατάλληλη για τη συγκεκριμένη περίπτωση

Επιπλέον των ανωτέρω αιτιών, υπάρχουν ορισμένοι παράγοντες που ενισχύουν τις πιθανότητες για υποτροπή. Έτσι, έχει σημασία η μορφή της κήλης, καθώς μια κοιλιοκήλη έχει περισσότερες πιθανότητες να υποτροπιάσει σε σχέση με μια βουβωνοκήλη. Επίσης, τα άτομα με παθήσεις όπως παχυσαρκία, χρόνια δυσκοιλιότητα και εξασθενημένους ιστούς από χρόνιο βήχα (καπνιστές) είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν ξανά κήλη.

Αντιμετώπιση Υποτροπής Κήλης

Η βασική αρχή για την αντιμετώπιση της υποτροπής μίας βουβωνοκήλης ή μηροκήλης, είναι η εφαρμογή διαφορετικής τεχνικής από αυτήν που χρησιμοποιήθηκε στο πρώτο χειρουργείο. Η λαπαροσκοπική προσέγγιση αποτελεί μία ιδανική επιλογή αν είχε προηγηθεί ανοικτό χειρουργείο, καθώς η αποκατάσταση διενεργείται σε πιο εσωτερικό επίπεδο από αυτό της αρχικής επέμβασης.

Όσον αφορά την υποτροπιάζουσα κοιλιοκήλη, ιδίως επί μεγάλων χασμάτων, η ολική κοιλιακή αναδόμηση (abdominal wall reconstruction) με την τοποθέτηση πλέγματος εντός των μυικών στρωμάτων αποτελεί την επιλογή για οριστική θεραπεία.

Βασικός παράγοντας για την επιτυχή πορεία της επανεπέμβασης της κήλης είναι η εξειδίκευση και η εμπειρία του χειρουργού που θα το αναλάβει. Είναι σημαντικό ο χειρουργός να είναι πλήρως ενημερωμένος και εξοικειωμένος με όλες τις νέες μεθόδους αποκατάστασης. Έτσι, μπορεί να εφαρμόσει στον ασθενή εκείνη που θα έχει τα καλύτερα αποτελέσματα στην περίπτωσή του.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αντιμετώπιση υποτροπιαζουσών κηλών, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο 2106856177. Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος είναι στη διάθεσή σας.