Ο μόνος αποτελεσματικός τρόπος θεραπείας του πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού είναι η χειρουργική αφαίρεση του πάσχοντος αδένα. Εάν υπάρχει υπερπλασία όλων των παραθυρεοειδών, τότε αφαιρούνται 3½ αδένες. Ο εναπομείνας παραθυροειδής αδένας μπορεί να μαρκαριστεί και να αφεθεί στη θέση του στον τράχηλο ή να τοποθετηθεί στο βραχίονα του ασθενούς, ώστε να υπάρχει ευκολότερη πρόσβαση εφόσον χρειαστεί στο μέλλον.
Η επέμβαση διενεργείται υπό γενική αναισθησία, με τομή ίδια με αυτή των χειρουργείων του θυρεοειδούς αδένα. Η χειρουργική τομή γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να ¨κρύβεται¨ στις φυσιολογικές πτυχές του δέρματος και η συρραφή του τραύματος γίνεται με ενδοδερμική ραφή (ραφή πλαστικής χειρουργικής).
Ο ασθενής παίρνει εξιτήριο από την κλινική, συνήθως εντός 24ώρου. Μετά το χειρουργείο, το ασβέστιο του αίματος προσροφάται από τα οστά προκαλώντας μία παροδική και αναμενόμενη υπασβεστιαιμία. Εαν ο ασθενής παρουσιάζει συμπτώματα εξαιτίας της υπασβεστιαιμίας και παρά των συμπληρωμάτων ασβεστίου που λαμβάνει από το στόμα, η νοσηλεία μπορεί να παραταθεί για λίγες ημέρες παραπάνω και μέχρι να αποκατασταθεί η φυσιολογική ισορροπία του ασβεστίου.
