Τα συμπτώματα ποικίλουν και περιλαμβάνουν κυρίως ενόχληση, πόνο και τοπική διόγκωση. Η εξέλιξη των κηλών (στην καλύτερη περίπτωση) είναι η αύξηση του μεγέθους τους με την πάροδο του χρόνου, κάτι που δημιουργεί πίεση στους γύρω ιστούς και πόνο. Ωστόσο, το «κακό» σενάριο είναι η εμφάνιση μίας επιπλοκής που ονομάζεται περίσφιξη. Σε περιπτώσεις περίσφιξης, η αναπόφευκτη εξέλιξη είναι ο στραγγαλισμός του περιεχομένου των κηλών. Αυτό πρακτικά σημαίνει επαπειλούμενη νέκρωση του οργάνου που περιέχεται στις κήλες, λόγω διακοπής της παροχής αίματος σε αυτό.
Πρέπει να σημειωθεί πως κήλες με λίγα συμπτώματα δεν είναι πιο ακίνδυνες από τις κήλες με έντονα συμπτώματα. Επίσης, μια μικρή σε μέγεθος κήλη είναι πιο πιθανό να εμφανίσει περίσφιξη σε σχέση με μια μεγαλύτερη. Αυτός είναι και ο λόγος που κάθε κήλη θα πρέπει να αντιμετωπίζεται χειρουργικά (δεν πρέπει να τηρείται στάση αναμονής).
